Dagbehandeling


Mijn man is in september 2011 begonnen met de dagbehandeling, hij zag het eerst niet zo zitten,
hij daar naartoe en ik leuke dingen doen zonder hem, maar met een beetje overredingskracht is hij
er toch naartoe gegaan.
Juist de dagbehandeling is bedoeld om de mantelzorgers te ontlasten. In het begin komt er heel veel
op je af, je man die het de ene dag heel leuk vindt en de andere dag huilt omdat hij beseft dat
zijn geheugen tekort schiet.
Er gebeurt heel veel binnen een paar maanden, maar ik ben er van overtuigd dat je deze hulp met
beide handen moet aannemen, er komt een periode dat hij voor vast wordt opgenomen, dan is
hij daar alvast gewend.
Begin vroeg met de dagbehandeling (ook i.v.m. eventuele wachtlijsten) en wacht niet tot je het niet
meer aan kunt.
Pak de hulp met beide handen aan, daar hoef je je niet schuldig over te voelen, je houdt nog tijd
genoeg over om hem te verzorgen en dat lukt niet als je tegen overspannenheid aan zit.
De zorg is wel 24 uur en 7 dagen in de week.
 
Je bent een betere verzorgster als je ook goed voor jezelf zorgt.

                                 Dagbehandeling

Kennismaking:

We hebben eerst kennis gemaakt en een kop koffie gedronken, daar was een vrijwilliger die mijn
man kent,  heel fijn het ijs was gebroken.
Hij gaat nu iedere woensdag naar de dagbehandeling in het verpleeghuis toe,
van 10.00 uur tot 16.00 uur, hij wordt gehaald en gebracht met een taxibusje, en mijn man, hij
vindt het best leuk, hij vroeg de hele week, “wanneer ga ik weer naar het werk”,
terwijl hij altijd zei, "ik doe helemaal niks meer, ik heb mijn hele leven al gewerkt".
Na een week of 4 kwam de maandag erbij, maar op de maandag doen ze andere dingen dan op de
woensdag, dat was voor hem een grote overschakeling, ook omdat er andere mensen in de groep
zitten, het moest allemaal wennen.
Hij is heel lief opgevangen en in die periode is er ook heel veel gepraat.
De moeilijkheid bij Lewy Body is bijvoorbeeld de tuin, dat was zijn grote hobbie, maar in de
winterdag doe je niets met de tuin, dan weet je in het voorjaar niet meer hoe het werkt, de
handelingen die je dagelijks doet blijven het langste bij.

                                                 Jeu de boules

De overbrugging van woensdag naar maandag was veel te groot, hij kent de dagen van de week
niet meer, iedere dag is voor hem hetzelfde, op de vrijdag, zaterdag en zondag  was hij zo
onrustig, dat hij van de spanning 's nachts niet kon slapen.
In januari 2012 is de vrijdag erbij gekomen, vanaf het begin gaf het rust, maar,,,, vooral een
goede nachtrust, heel belangrijk.   
Het contact met andere mensen doet hem goed, thuis heeft hij alleen mij. 
Gezellig koffie drinken, kletsen over van alles en nog wat, de krant wordt voorgelezen, ze doen
leuke dingen onder begeleiding, vogelhuisjes maken, klootschieten, biljarten, jeu de boules,
memorie spelen en in het voorjaar bloemetjes planten, ze hebben zowaar een mini groentetuin,
de laarzen en overall zijn alvast verhuist naar het verpleeghuis. 
De mensen van het verpleeghuis zijn geweldig, zo bakken ze regelmatig een appeltaart, de
liefhebbers helpen mee met appels schillen en natuurlijk na afloop met opeten.
Ze doen hun best om het iedereen naar de zin te maken, we hebben het getroffen,
het is een lot uit de loterij.

                                                 

Kerstviering 2011

De vrijdag voor de kerst ben ik uitgenodigd voor de kerstviering in het verpleeghuis.
Er is maar een woord voor nodig, geweldig, er was een zangeres en die kon zo mooi zingen,
daar kreeg je kippenvel van.
De pastor, hoofd dagbehandeling en nog een paar mensen, hebben er voor gezorgd dat het een hele
mooie warme kerstviering is geworden.
                                                         
Na afloop hadden ze een koud en warm buffet klaar staan, iedereen is zo druk geweest om het ons
naar de zin te maken, het was een echt kerstgebaar.
Wij allebei hebben nog nooit zo’n mooie kerstviering beleefd,
alle complimenten voor het personeel dagbehandeling.


Muziekmiddag april 2012


Vanmiddag zijn we uitgenodigd voor een muziekmiddag, ik had geen idee wat ik er bij moest denken,
zouden ze een seniorenkoor hebben geregeld of de jostiband, misschien hebben ze zelf wat in
elkaar gezet, dat alles zat ik me te bedenken.
Het waren 2 mensen, MariŽl en Martin, ze zongen heel mooi en de sfeer was geweldig goed.
Het gevoel als je daar bent dat kan ik niet beschrijven, ik zal het in ieder geval proberen uit te leggen…
14 jaar lang heb ik voor mijn moeder gezorgd, ze wilde met alle geweld zelfstandig blijven wonen,
ik had een heel goed contact met haar, maar dit kreeg ik niet voor elkaar, ze wilde met geen
mogelijkheid naar een verzorgingshuis.
Uiteindelijk is ze gevallen, zwaar gekneusd en onder de blauwe plekken is ze opgenomen in het
verpleeghuis, de top afdeling (tijdelijke opname van 10 weken).
De 10 weken zijn uitgelopen, door ziektes, naar 8 maanden, toen kwam er een plekje vrij in het
verzorgingshuis.
We zagen haar opbloeien in het verpleeghuis en in het verzorgingshuis, je hoefde  ’s ochtends
niet te komen, ze was veel te druk met koffie drinken en kletsen, ‘s middags na 3 uur kwam haar
wel uit, geweldig toch, dat gevoel maakt alles goed.
En dit, deze muziekmiddag, geeft ook dat gevoel weer, er wordt gedanst en gelachen, niks achter
de geraniums zitten, iedereen is gelukkig, het is geweldig als je dit beroep met liefde uitoefent.
Wat ben ik blij dat ik nu gewoon van al die kleine dingen mag genieten er blijft nog genoeg
verantwoording voor mij over, alleen dit is gedeelde zorg, voor mij is de rugzak draagbaar geworden.
Je zorgt voor je kinderen, voor je ouders, de kleinkinderen, je zorgt voor........iedereen,
maar denk ook aan jezelf!!!!


                                     
















 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 




© 2011 Mijn-eigen-website.nl