En toen kwam de rust



Toen mijn man een beetje begon te wennen op de dagbehandeling, toen kwam de rust…..
jarenlang zorg je,,,,, zorgen voor de kinderen, vervolgens je ouders en dan zit je zomaar alleen
thuis, het is stil, heel stil.
De eerste weken stort je je op het werk wat was blijven liggen, waar je nooit geen tijd voor hebt
gehad, maar dan komt het moment dat je gaat zitten.
Ik kwam in een dip terecht, huilde om niets, huilde ook heel veel, er was geen reden voor, alles ging
goed, we hadden alles onder controle maar die dip die wilde maar niet weggaan.
In je hoofd heb je alles op een rijtje, maar waarom dan om niets huilen!
Tot eind december, toen heb ik mezelf een flinke schop onder de kont verkocht, het moet nu maar
een keer afgelopen zijn, we sluiten dit jaar af en beginnen het nieuwe jaar helemaal opnieuw,
2011 wordt afgesloten punt uit!
Diezelfde week, een paar dagen later, kreeg ik een mantelzorgcompliment, dat kwam volgens mij uit
de hemel vallen, precies op het goede moment.
De cirkel is doorbroken, de knop is omgedraaid, het oude jaar is afgesloten.

                                                     

Het nieuwe jaar 2012

Ik ben begonnen met een nieuwe start en af en toe heb ik het gewoon nog heel moeilijk,
die knop omdraaien lukt niet een twee drie....
Ik doe mijn best, ik wil niet overlopen in zelfmedelijden, ik ga er voor.
Mijn man heb ik januari opgegeven voor 3e dag voor dagbehandeling en dat gaf zoveel meer rust
in huis, veel meer regelmaat, normaal  ’s nachts doorslapen, hij wist gewoon, de ene dag wel, de
andere niet, dan kan hij bijtanken.
Mijn man is een gewoontemens, geen veranderingen daar houdt hij niet van, alles op z’n tijd en
vooral rustig aan doen.
We hebben onze draai wel gevonden, al heb ik mijn dipjes nog wel, er ligt nog heel veel werk op mij
te wachten, maar ik heb er even geen zin in.
We hebben een knots van een tuin, dat was de hobby van mijn man, dat zal dus mijn hobby moeten
worden, maar dat is het niet.
De groentetuin is speeltuin voor de kleinkinderen geworden, voor het gazon heb ik een elektrische
grasmaaier geregeld en van de bloemen, daar snap ik niets van, ik ken nog geen plant bij naam, ik
heb van de week de oude knoppen van vorig jaar verwijdert van een plant en ik hoop dat hij het
gaat overleven.
Het is geen vervelend werk bij 15 graden, maar als het warmer wordt kan ik er wel uren naar kijken.

Het lopen:

Het lopen gaat achteruit, verleden jaar kon hij nog gewoon naar het centrum lopen en nu nemen we
de auto mee, zodat hij nog energie over heeft om een rondje door het centrum te lopen.
Voor mijn trouwen heb ik in “Het Dorp” gewerkt, met lichamelijk gehandicapte volwassenen, dus
rolstoelen zijn voor mij niet vreemd.
Als je de krant niet meer kunt lezen dan koop je een leesbril, als je niet meer kunt lopen dan kun je
achter de geraniums gaan zitten, maar je kunt ook kiezen voor een rollator, dan kun je weer naar
buiten toe  en ben je minder afhankelijk van anderen.
Waarom eerst wachten tot je komt te vallen en je een heup breekt, voorkomen is in dit geval vele
malen beter dan genezen van een heupoperatie.
Zodoende viel voor mij de keuze op een rolstoel, nu kunnen we weer in het centrum
komen en we hoeven niet meer bang te zijn dat de terugweg te zwaar wordt.
Hij was al een keer of 6 bijna gevallen waar ik bij was, ik kon hem nog net opvangen, maar vroeg
of laat gaat dit dus mis en om problemen te voorkomen heb ik dus een rolstoel gekregen van de
gemeente, deze kun je aanvragen bij het WMO-loket, vervolgens komt er iemand bij je thuis om te
kijken of je de rolstoel ook echt nodig bent en klaar is Kees.
4 dagen later werd de rolstoel thuis afgeleverd.

Het zien:

De bril is een verhaal apart, hij is hem regelmatig kwijt en dan kan hij op de meest onmogelijke
plekken liggen, zoeken dus.
Begin vorig jaar had hij een varifocusbril, voor veraf en dichtbij, dat ging op een gegeven moment
niet meer goed, levensgevaarlijk was die bril voor hem.
Hij keek door het leesgedeelte als hij van de trap afliep, de samenwerking met de hersenen en de
ogen waren verstoord.
Dus hebben we een enkelvoudige bril en een leesbril voor hem uitgezocht, allebei bruin, achteraf
gezien waar er 10 van in een dozijn zitten.
Stom natuurlijk van mij, maar bij sommige dingen kom je er pas achter als je er mee werkt, een
duidelijke miskoop was dit dus.

                                                 brillen
Mijn man pakte zomaar een bril die hij ergens vond, ik had aardig veel brillen op reserve, voor het
geval dat, met 3 brildragende kinderen en ik zelf inclusief, dragen er dus 5 van de 6 een bril.
Dus weer opnieuw naar de winkel en nu in één keer goed, het is een grijze bril geworden met
rubberen pootjes, die heeft echt niemand!
Nu alleen nog een keer naar de oogarts, omdat de samenwerking met de ogen en hersenen (denk ik)
niet goed is en ik niet weet of hij de test goed kan doorlopen als hij gespannen is.
Het verhaal oogarts kunnen we weer afsluiten, de ogen zijn nagekeken en er is niets uit de bus
gekomen, als hij een goede dag heeft ziet hij prima met zijn bril, maar op een slechte dag ziet hij
meer dan slecht, daar kun je gewoon niets mee doen.
De oogarts kunnen we dus afsluiten.







 

 

 

beer voor het raam

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Rolstoel







© 2011 Mijn-eigen-website.nl